Odporność ogniowa budynku
Ostatnia tragedia w Kamieniu Pomorskim zwróciła naszą uwagę na bezpieczeństwo przeciwpożarowe budynków. Jak uchronić dom przed ogniem?
Statystyki porażają: tylko co miesiąc w naszym kraju płonie średnio dwa tysiące zabudowań, z czego ponad 78 proc. z nich pełni funkcje mieszkalne. Doskonałym przykładem jest pożar w Kamieniu Pomorskim, który w ciągu zaledwie kilkunastu minut strawił doszczętnie dwupiętrowy budynek, przynosząc śmierć wielu osobom. Bez względu na przyczynę tej tragedii, faktem jest, że łatwopalne materiały wiele tu ułatwiły, uniemożliwiając zarazem skuteczną akcje ratunkową. Byłoby inaczej, gdyby budynek był ognioodporny.
Czym jest odporność ogniowa? W przypadku budynku to zdolność jego elementów do spełniania określonych wymagań podczas pożaru. W zależności od czasu, w ciągu którego dana konstrukcja potrafi zachować swoje właściwości i funkcje, wyróżnia się odpowiednie klasy odporności ogniowej:
- R - dla nośności ogniowej elementu, wskazując na czas, przez jaki dana konstrukcja wytrzyma działanie ognia;
- E - dla szczelności ogniowej przegrody;
- I - dla izolacyjności ogniowej, tj. czas, jaki potrzebny jest do osiągnięcia temperatury 140°C na powierzchni drugiej strony przegrody.
Ściany budynku mogą więc posiadać następujące klasy odporności ogniowej: R, RE, E, EI i REI, obok których podany jest czas w minutach, np. 30, 60, 90, 120, 180 itd.
Budując dom rzadko kiedy zwracamy uwagę na ten aspekt wytrzymałości materiałów budowlanych. Tymczasem warto przypomnieć sobie, jakie są wymagania dotyczące bezpieczeństwa pożarowego budynków. Te określone zostały w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2002 r., Nr 75, poz. 690).
W rozporządzeniu ustanowiono pięć klas odporności pożarowej budynków, podanych w kolejności od najwyższej do najniższej i oznaczonych literami: A, B, C, D, E.
|
Budynek |
ZL I |
ZL II |
ZL III |
ZL IV |
ZL V |
|
1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
|
niski (N) |
„B” |
„B” |
„C” |
„D” |
„C” |
|
średniowysoki (SW) |
„B” |
„B” |
„B” |
„C” |
„B” |
|
wysoki (W) |
„B” |
„B” |
„B” |
„B” |
„B” |
|
wysokościowy (WW) |
„A” |
„A” |
„A” |
„B” |
„A” |
Obniżenie wymaganej klasy odporności pożarowej dopuszczalne jest w niektórych budynkach niskich (N) do poziomu, który określa poniższa tabela:
|
Liczba kondygnacji nadziemnych |
ZL I |
ZL II |
ZL III |
|
1 |
2 |
3 |
4 |
|
1 |
„D” |
„D” |
„D” |
|
2*) |
„C” |
„C” |
„D” |
*) Gdy poziom stropu nad pierwszą kondygnacją jest na wysokości nie większej niż 9m.
Tak czy inaczej z punktu widzenia bezpieczeństwa pożarowego budynku najważniejsze jest zmniejszenie ryzyka utraty życia przez użytkowników czy też wystąpienia szkód spowodowanych pożarem, a związku z tym strat materialnych. Z tego powodu tak istotny jest projekt budynku, który zapewni określony poziom bezpieczeństwa pożarowego. Tu zaś uwzględnić trzeba wiele różnych czynników, takich jak rodzaj budynku, jego powierzchnia czy wysokość budynku, wyjścia ewakuacyjne, liczba użytkowników, a także ilość i rodzaj materiałów palnych, które wystąpią w budynku. Bardzo ważne jest również uwzględnienie przenoszenia się ognia między przyłączonymi budynkami lub częściami budynku, które mogą służyć innym celom.
Szczególnie istotne jest tu zaś zapewnienie dobrej wentylacji, aby w razie pożaru z miejsca opanowanego przez żywioł usunąć ciepło i gazy. Poprawny pod względem ochrony przeciwpożarowej projekt powinien też pomóc zapobiegać rozprzestrzenianiu się ognia poza dany obszar. W tym celu można stosować ognioodporne ścianki działowe oraz zabezpieczać elementy stalowe przed bezpośrednim wpływem ognia. Bardzo przydatny jest również system czujek przeciwpożarowych, który daje więcej czasu na skuteczne ugaszenie pożaru. Należy też zapewnić odpowiednie gaśnice oraz wystarczające zasilanie w wodę, które zostaną wykorzystane w czasie gaszenia pożaru.
Skomentuj
Komentarze — pokaż wszystkie
Brak komentarzy
